M-Tours ook op Facebook

Facebook link 

 

 

 

Normandië, motorreis of educatief schoolreisje ?

Motorfietsreis of educatief schoolreisje voor volwassenen?

Normandië was het eerste reisdoel van M-Tours. Het getuigt van lef en passie voor het fenomeen D-day om zo een reis te organiseren.

Waar gaan we morgen weer aan voorbijrijden?

Een oude wijze motorreisleider zei eens:”En heren, waar gaan we morgen weer aan voorbij rijden”?  Inderdaad de modus van de motorrijders rijdt voorbij aan alle interessante, culturele, landschappelijke en geschiedkundige punten die de desbetreffende organisatie met veel toewijding heeft opgezocht en opgetekend in de reisbescheiden. Parels voor de zwijnen aldus. Als de zijkanten van de banden en/of de schoenen maar de weg hebben geraakt, dan heerst er tevredenheid in het motorkamp. Maar………………………

Lef en passie

Marja van M-Tours had het lef haar eerste motorreis, van haar nét opgerichte reisbedrijfje, naar Normandië (23-28 juni 2014) te organiseren. Vele dagen werk waren al in de voorbereiding gaan zitten. Lak hebbend aan de te verwachten kleine klantenschare en de commerciële kant van de zaak, zette zij door. Een gedecideerd en geïnteresseerd achttal meldde zich aan, waaronder ondergetekende, die ondanks zijn aantal gevorderde jaren nog nooit de moeite had genomen zich te verdiepen in D-day, de grootste oorlogsinspanning qua materieel die de wereld ooit heeft meegemaakt.

Het motorrijden

Alhoewel te verwachten was dat deze reis zou afwijken van hetgeen we als motorrijders op dit gebied gewend zijn, mag gezegd worden dat de heen- en terugreis, mits voldoende binnendoor werd gereden, de moeite waard waren. Het landschap van de vroegere Noormannen is een mix van landbouw, dus vlak, en heuvels van een licht kaliber. Voor toeristisch ingestelde motorrijders zeker de moeite waard, maar wie de hartslag regelmatig wil voelen stijgen, moet elders terecht. Spannende gebeurtenissen, zoals je motor in de greppel rijden, omvallen, dronkenschap etc. zijn er (helaas) niet te melden. Wat dat betreft is deze reis een ondankbaar onderwerp voor de auteur. Maar………………………….

D-day 6 juni 1944

Daar was het om begonnen. Motoren die meer stil stonden dan reden, pijnlijke voeten, museum in museum uit, bunkers, kazematten, kanonnen, tanks, foto’s, teksten, films met originele opnames van de landing op 6 juni 1944, alles kregen we te zien en te horen. Eigenlijk zou een ieder dit alles moeten zien. De Fransen en Engelsen geven hierin het voorbeeld; hele drommen schoolkinderen stroomden de musea binnen. In Normandië leeft de landing van Amerikanen, Engelsen, Canadezen, bijgestaan door korpsen uit verschillende landen nog steeds. Overal in het landschap kom je gedenktekens tegen en verwijsborden naar de heroïsche strijd. Je kunt je er niet aan onttrekken. Een leuke vakantie? Neen, eigenlijk niet in die zin (de auteur spreekt natuurlijk voor zichzelf). Het gezelschap had daar geen schuld aan, dat was prima in orde en het weer werkte ook mee. Wél was deze reis boeiend, interessant en meer dan de moeite waard. Vier dagen lang ondergedompeld worden in de geschiedenis van D-day van 70 jaar geleden vergt als mens het nodige van het incasseringsvermogen. Ik durf het wel toe te geven, ik moest regelmatig wat wegslikken en de tranen stonden af en toe in de ogen bij het aanschouwen van zóveel moed, opoffering, angst en leed. Het is niet voor te stellen hoeveel mankracht en materieel de geallieerden, maar toch ook de Duitsers met hun Atlantic Wall, hebben ingezet om de landing te laten slagen dan wel te laten mislukken. Het vertellen van de geschiedenis van D-day laat ik over aan degenen die hierover hebben geschreven, er valt genoeg te lezen, maar eigenlijk zou je dit alles met eigen ogen moeten gaan zien.

 

                                                                                     Ben

                                                                                     juni 2014

 

PS.

Was jij dat Gerrit, die precies om 17.32 uur langs de A16, vlak voor de afslag Tilburg/Utrecht, stond te plassen?